به گزارش خبرنگار میراثآریا، پروژه میدانی گمانهزنی باستانشناسی به منظور تعیین عرصه و پیشنهاد حریم تپه میرسیدعمر سیستان و بلوچستان در قالب طرحی پژوهشی با همکاری دانشگاه تربت حیدریه، به سرپرستی محمدصادق روستائی، عضو هیئت علمی دانشگاه تربت حیدریه، اجرا شد و پس از عملیات میدانی و مطالعاتی با اتمام گزارش علمی به پایان رسید.
محمدصادق روستائی سرپرست هیئت باستانشناسی و عضو هیئت علمی گروه باستانشناسی دانشگاه تربت حیدریه درباره این پروژه گفت: این محوطه در سال ۱۳۴۵ خورشیدی و با شماره ۱۰۳۱ به ثبت ملی رسیده است.
او افزود: هدف اصلی از اجرای این برنامه میدانی، تعیین دقیق عرصه و پیشنهاد حریم حفاظتی برای جلوگیری از تخریب بیشتر این محوطه بود. با استناد به عکسهای هوایی و تصاویر ماهوارهای قدیمی، بخشهای زیادی از محوطه برای گسترش بافت شهر جالق، عملیات عمرانی مانند ایجاد یکی از خیابانهای اصلی شهر (خیابان کوهکن)، جادههای خاکی برای دسترسی به خانههای اهالی این منطقه از شهر و همچنین تاسیس مکانهای عمومی از بین رفته است.
این باستانشناس گفت: در حال حاضر پیرامون عرصه مشهود تپه، جاده ای خاکی وجود دارد که برای ساخت آن بخشی از تپه را برش دادهاند و همین راه خاکی بیشترین آسیب را به عرصه ظاهری تپه وارد کرده است. همچنین چالههای حفاریهای غیرمجاز در بخشهای مختلف تپه مشاهده میشود که این مساله نیز آسیب جدی به محوطه وارد کرده است.
سرپرست هیئت باستانشناسی اظهارکرد: در این پروژه ۱۰ گمانه در اطراف عرصه ظاهری محوطه حفر شد. در هیچ کدام از گمانهها نهشتههای فرهنگی برجا به دست نیامد و با برخورد به بستر سنگی عملیات کاوش متوقف میشد. با این وجود و با استناد به شواهد سطحی شامل پراکندگی قطعات سفال و همچنین بقایای معماری، مساحت باقی مانده از تپه که از نوع تپه ماهورهای با بافت قلوه سنگی است؛ حدود سه و نیم هکتار (۲۴۰ در ۱۴۵متر) با جهت کشیدگی شرقی- غربی و متشکل از چندین برجستگی با ارتفاع متفاوت است که بیشترین ارتفاع نسبت به زمینهای اطراف را برجستگی مرکزی با حدود ۱۳ متر دارد.
با توجه به مطالعات گونهشناسی انجام شده روی سفالهای سطحی این محوطه، به نظر میرسد استقرار اصلی تپه میرسیدعمر مربوط به دوران ساسانی و قرون اولیه اسلامی است و شواهد معماری سطحی نیز نشان دهنده استفاده از این تپه به منظور گورستان در سدههای میانی و متاخر اسلامی است.
انتهای پیام/

نظر شما